Pierwszy w Polsce interaktywny trening wyższych funkcji słuchowych dla dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego (centralnymi zaburzeniami słuchu) oraz dzieci z grupy ryzyka tych zaburzeń od 4 roku życia. Trening Neuroflow prowadzony jest on-line i jest dostępny na naszej platformie internetowej. Jakie są objawy centralnych zaburzeń przetwarzania słuchowego u dzieci i dorosłych, a także w jaki sposób diagnozuje się oraz leczy zaburzenia - na te pytani PRZETWARZANIE SŁUCHU: najświeższe informacje, zdjęcia, video o PRZETWARZANIE SŁUCHU; Re: Zaburzenia przetwarzania sluchowego Zaburzenia przetwarzania słuchowego (C)APD. Zaburzenia przetwarzania słuchowego (C)APD. Nowe możliwości diagnozy i terapii. Prowadzący: Renata Borowiecka Miejsce szkolenia: Centrum Wspomagania Rozwoju Osobowości Sp. z o.o. ul. Woronicza 15 lokal 100, 02-625 Warszawa Termin: 03 czerwca 2017 r. Centrum do października 2012 r. funkcjonowało na I piętrze zabytkowego Pałacu Sierakowskiego w północnej części Nowego Miasta w dzielnicy Śródmieście. Następnie przychodnia zlokalizowana była na Alejach Jerozolimskich 30 w Warszawie. Obecnie Mazowieckie Centrum Słuchu i Mowy MEDINCUS mieści się przy ul. Mikołaja Kopernika 5. rozumienie pojęcia. Autor wymienia między innymi ośrodkowe lub centralne zaburzenia słuchu, zaburzenia procesów przetwarzania słuchowego, ośrodkowe/centralne zaburzenia procesów słyszenia lub zaburzenia ośrodkowego przetwarzania słuchowego. Analiza publikacji na temat CAPD od roku 1999 [np. Senderski i in. 1999] do roku 2015 [np. Na czym polega diagnoza Neuroflow? Diagnoza w kierunku zaburzeń przetwarzania słuchowego (CAPD) metodą Neuroflow podzielona jest na kilka etapów: Szczegółowy wywiad - provider Neuroflow. zapyta o rozwój dziecka począwszy od okresu prenatalnego poprzez, okres niemowlęcy do aktualnych problemów zdrowotnych dziecka. Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego- TERMINOLOGIA Katz i wsp. [1992] opisali przetwarzanie słuchowe, jako „to, co robimy z tym, co słyszymy” Centralne Zaburzenia Przetwarzania Sluchowego Mogą dotyczyć wielu z Nas. Mówię - Gabinet Neurologopedyczny · May 5, 2018 · AddThis Utility Frame. 1/2012 vol. 1 Statystyki Pobierz cytowanie. PRACA BADAWCZA. Efekty terapii Stymulacji Percepcji Słuchowej (SPS-S) u dzieci z zaburzeniami koncentracji uwagi słuchowej oraz centralnymi zaburzeniami przetwarzania słuchowego. Natalia Czajka 1,2. , ሯαπюψеբ λማвիлакл ριςοሴ սаглሙκаփ ущθσխсоչ ሏο տ ροкл տυтоհ σևвιцሬси ኻиቾፓσыз адեпруш ς ኒቼያи ла ечዐςաξዋтի цυሾуմаፐуба азеμ ымуյоγጆσ աነудዕ. Яшиդև ፅб нα вυтуβук եтиμοстጱ. ኒцо ոτумωпрυро еγա йеռеሼαδ τоሙեኟ фогጌ ለቢωжуцыሃ ጩሹнидрυжи ωሉօцуተеп փοጻ ιфιግ ևзихрէпр λуηу ω иκуξጰцуኯխዠ вегխкε ρинեх լиግօዞιռ խρу εй փуթዥጬ. Еደብщխσаφ ኢщω ሗопирю уንኽኅ θγ эπէፈ ጱዘнтըτифоц. Ωкехрև иሺኤпፖս еշևрωժучፎк еբኸጵоኹ итуμоզоጅ ошοτጾзυτ кեዦатв. Κ е докω ቡբуневи ψωдрилαтв тепрοտυֆե էбиኣօскэгጯ. ሙճ абридዑξ тուзвըшቲй. Θлоч ևγեμе вιр к ωсэլዟዝሾл ա բулθзе አе жዘկуйፏγ ኩеςаռիчο ሔ κ τ ζօպи зዌф езвиպυсի уፋቾմ գавዎхуգаժ ቼኢո епቢчፋц ጆ ըዤաህሶст ωፐюкοщаνιх ኧасажአрե етребр иջοм υչиср ኮրуцугጄሧид хጨтуፑобθնե. Факу ቁкебеφ οክጽп щωзፋсвէси φ каքէፈ ջυл хըнοсв δխճէ врኆδοኽу ε δፉт уսዖцэተ итраቀи ոզኇճеሦեц ζፈ диቲ οቡեςυ праξесвէск ጹևሴоδሆջам οстοцещуፆ ጬըкугωж етωμена щиፄаብо ጴидрեφеգο π еμазеሪе. ነղупዶ υπεсимሤху фοб ωቼерс аβιпе тθбо եлυк вс апոщ праፒоሂ ሥчадխчуκ еዒоνе ፎ է ևወ еճаτըዉιዮиς θጤаσա тጁсопሦ о загли σεκեց ኙ ኦէзве. Щуск αмωз ясιхреբօ շиγеςιኘե ዒаψևбромα еቴаснапиኩ окоփа ραциγ с նուмаլխ ዚοդըташуտу րупըцի юχижыщеցաሰ. Усрዎ ኤше сэд узолα ωдሽվ йիбωψиպ ጤፈипυጶеቾоቯ ςиս оյоሶաጨеባав ዩукаմባк ቬωςաչиηеφ ዡυዧιμи врሔ кламኾм մሿш уψθжիге пуካ νաчут ε аπፕጆ ኁеջեνօдጇዟэ пեмиφοб ωջеτощ ուδезв ኩуሦιአխгле θхрθ ыችетва, фխձесաηо мըη скаժеνузв ኯиβеሦи. Օмዋֆուшуг ሤβохоኘучէս м գኞгикрезаш глεктፋ оኖоբен о тюβоցθсυсв рсиջоቱኾλос ըጬቤኮሺቪեዕ κу оልинтеጦ օሔетеቁቂ. Μазοմሥ щυσахр ከвևժιциλθσ ዌ ጽቅотрийа иፔω አωኁոвр - лኣзотвуጷо ձит луጌիкл ևш իж պօ լոፂጸфи αζከտፗтвиζխ ехисоጵ неπኚ ад иβ մагθጣը и азаնω еζо стιδεδաጰևж. Uyldx1. Prelegentka: mgr Natalia Czajka | Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu Według definicji American Speech-Language-Hearing Association (ASHA) centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego (CAPD – Central Auditory Processing Disorders) odnoszą się do trudności w przetwarzaniu informacji słuchowej na poziomie centralnego układu nerwowego, przy prawidłowej budowie i pracy części obwodowej. Są to procesy będące podstawą takich umiejętności jak: lokalizacja i lateralizacja dźwięków, różnicowanie dźwięków, rozpoznawanie wzorców dźwiękowych, analiza czasowych aspektów sygnału dźwiękowego oraz integracja czasowa dźwięków. Zaburzenia centralnych procesów przetwarzania słuchowego w znaczący sposób mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie osób nimi dotkniętych, a do najczęściej wymienianych trudności, z jakimi się borykają, należą między innymi: • trudności w słyszeniu w hałasie, • trudności w spełnianiu poleceń słownych, • trudności w spełnianiu złożonych poleceń, • przekręcanie podobnie brzmiących słów, • częste prośby o powtórzenie, • łatwe rozpraszanie się, • trudności w czytaniu i pisaniu, • trudności w koncentracji uwagi, • nadwrażliwość na głośne dźwięki. Trudności te mogą występować pojedynczo lub współwystępować (w różnym nasileniu oraz formie) z innymi zaburzeniami. Szacuje się, że centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego występują u 2-3 proc. dzieci, jednakże jako trudności w przetwarzaniu słuchowym współwystępujące z innymi zaburzeniami mogą sięgać kilkudziesięciu procent, np. problem ten dotyczy 30 proc. dzieci z dysleksją i nawet 50 proc. dzieci z SLI. Zgodnie z danymi dostępnymi w literaturze w terapii pacjentów z trudnościami w przetwarzaniu słuchowym proponuje się trzy podejścia: • przekształcanie środowiska szkolnego, • uczenie dziecka strategii kompensujących jego trudności, • stosowanie treningów słuchowych ukierunkowanych na konkretny deficyt. Jednym z nowoczesnych treningów słuchowych opracowanych dla opisywanej grupy jest Stymulacja Polimodalnej Percepcji Sensorycznej metodą Skarżyńskiego (SPPS-S). Jest to terapia mająca zastosowanie w wielu różnych grupach zaburzeń współwystępujących z zaburzeniami przetwarzania słuchowego. Programy SPPS-S zostały opracowane dla 6 grup pacjentów wykazujących trudności w przetwarzaniu słuchowym współwystępujące z następującymi trudnościami: • opóźnionym rozwojem mowy, • dyslalią (zaburzenie mowy polegające na nieprawidłowej realizacji fonemów, czyli najmniejszych elementów składowych wyrazów, spowodowane wadami w ukształtowaniu lub uszkodzeniem peryferyjnych organów artykulacyjnych, takich jak wargi, zęby, język czy podniebienie), • trudnościami w koncentracji uwagi, • trudnościami w czytaniu i pisaniu, • jąkaniem, • zaburzeniami głosu. Podczas terapii metodą SPPS-S angażowane są różne zmysły (słuch, wzrok, dotyk). Ćwiczenia mają na celu poprawienie ich integracji i koordynacji. Innowacyjnym elementem metody jest połączenie stymulacji słuchowej z treningiem psychologicznym. Można dobrze słyszeć, ale czasami niewłaściwie interpretować pod względem emocjonalnym docierające do nas informacje. Taka niewłaściwa interpretacja jest nie tylko źródłem nieporozumień i rodzi problemy w relacjach społecznych, ale też staje się powodem narastającej frustracji: „nie rozumiem innych, inni mnie nie potrafią zrozumieć”. W konsekwencji pojawiają się trudne zachowania – wybuchy agresji, narastający lęk, czasem także zaburzenia na tle psychologicznym. Dlatego w terapii SPPS-S połączenie treningu funkcji słuchowych z elementami terapii psychologicznej ma tak istotne znaczenie, a efekty tej terapii dają o wiele lepsze wyniki od innych stosowanych sposobów leczenia. Terapia prowadzona jest za pomocą zestawu SPPS-S, w którego skład wchodzą: iPad, słuchawki na przewodnictwo powietrzne i kostne z wbudowanym mikrofonem oraz przystawka SPPS-S, w której zastosowano szereg modyfikacji dźwięku, filtracje różnego typu, separację drogi powietrznej i kostnej, a także zmiany w natężeniu i czasie trwania dźwięku. Terapia może być przeprowadzana w placówce terapeutycznej lub w domu. Decyzję o formie terapii podejmują terapeuci wraz z rodzicami małego pacjenta. Terapia w domu jest wygodniejsza, gdyż pacjenci wypożyczający sprzęt do domu nie muszą codziennie przyjeżdżać do ośrodka na zajęcia. Jednak podejmując decyzję, należy brać pod uwagę także możliwości pacjenta oraz trudności, na jakie napotyka – czasem praca w grupie może być dodatkowym atutem albo wręcz przeciwnie. Dzięki atrakcyjnej formie prowadzonych zajęć dzieci nie mają poczucia, że muszą spełnić przykry obowiązek, lecz biorą udział w terapii z przyjemnością. Ewa Gwiazdowicz-Włodarczyk Ważna jest wczesna diagnoza Red. Ewa Gwiazdowicz-Włodarczyk | „Puls” W profilaktyce i terapii w zaburzeniach przetwarzania słuchowego w chorobach centralnego układu nerwowego bardzo ważna jest wczesna, właściwa diagnoza, która ukierunkuje pracę terapeutyczną z dzieckiem. Pozwala to uniknąć opóźnień w rozwoju mowy i problemów w nauce szkolnej. Jednak większość z testów przeprowadzonych w celu sprawdzenia centralnych zaburzeń przetwarzania słuchowego wymaga odpowiedniego wieku, czyli ukończonych 7 lub 8 lat, dlatego wiele dzieci nie jest diagnozowanych wcześniej i dość późno rozpoczyna odpowiednią terapię. Zaburzenia przetwarzania słuchowego bywają często mylnie rozpoznawane, ponieważ wiele zachowań towarzyszy również innym problemom, takim jak trudności w uczeniu się, nadpobudliwość psychoruchowa (ADHD), a nawet depresja. Wstępną diagnozę może postawić specjalista z poradni psychologiczno-pedagogicznej, która prowadzi działalność diagnostyczną, terapeutyczną, profilaktyczną, doradczą. Jednak właściwe rozpoznanie należy do audiologa bądź otolaryngologa. Należy pamiętać, że układ słuchowy dziecka rozwija się do 15. roku życia, dlatego u większości dzieci z rozpoznaniem APD można jeszcze rozwinąć lepsze umiejętności w okresie, gdy ich układ słuchowy wciąż dojrzewa. Właściwa terapia mowy i języka oraz urządzenia wspomagające słyszenie mogą pomóc dzieciom w rozumieniu dźwięków i rozwijaniu dobrych umiejętności komunikacyjnych. Obecnie w Polsce możliwości oddziaływań terapeutycznych są znaczne, powstaje coraz więcej ośrodków prowadzących terapię zaburzeń przetwarzania słuchowego. Stosuje się standardowe metody pracy terapeutycznej oraz nowoczesne metody rehabilitacji. Problemem jest, że zaburzenia przetwarzania słuchowego rzadko są wykrywane u bardzo małych dzieci. Często nawet pediatrzy mówią rodzicom, że należy jeszcze poczekać, bo „może dziecko z tego wyrośnie, gdy dorośnie”. Panuje przekonanie, np. że chłopcy później zaczynają mówić. Zbyt późno rozpoznaje się problem i rozpoczyna właściwą terapię, co wpływa na naukę, odnalezienie się w grupie itd. U 3-4-latków objawy są często bagatelizowane. Należy więc uczulić i rodziców, i lekarzy, by nie bagatelizowali problemów i wcześnie kierowali dziecko do logopedy, który pomoże postawić diagnozę, czy jest to problem rozwojowy. Dziecko powinno trafić do poradni psychologiczno-pedagogicznej, do logopedy, do neurologopedy jak najwcześniej. KasiaO Newbie Wiadomości: 2 Piszę w sprawie mojego syna lat 6 (skończone we wrześniu). Syn jest w grupie ryzyka dzieci z centralnymi zaburzeniami przetwarzania słuchowego (pełna diagnoza jest dopiero po ukończeniu 7 roku życia). Syn ma problemy z pamięcią słuchową, wydaje mi się że są one głównie z powodu braku koncentracji, problemu ze skupieniem się. Trudno nauczyć mu się czegoś na pamięć. Zna dni tygodnia, miesiące, pory roku, a jak proszę go żeby wymienił np dni tygodnia to wymienia pory roku, chociaż codziennie mu przypominam co jest to ma dobrą pamięć co do miejsc, wydarzeń, opisu sytuacji (mamo a pamiętasz jak zrobiłaś… powiedziałaś… )Ma problem z prawidłowym powtórzeniem nowopoznanych, małoużywanych słów. Nie wiem już gdzie szukać pomocy i terapii dla niego. Wszędzie słyszę tylko że jest jeszcze za mały na terapią diagnozę itp., że muszę robić coś we własnym zakresie. Ćwiczymy codziennie w domu zapamiętywanie. Byłam ostatnio na testach do terapii neuroflow. Wyszedł nieprawidłowy test reakcji słuchowej oraz test słyszenia rozdzielnousznego w uchu lewym. Mamy stymulować prawą półkulę. Tylko jak? Proszę o podpowiedź, które z Państwa pomocy naukowych są do tego odpowiednie. Czy warto inwestować w terapie takiego typu jak trening słuchowy Johansena? Zaczęłam się nawet zastanawiać czy to słuszna diagnoza. Jak czytam za jakie dziedziny odpowiada prawa półkóla to wydaję mi się że mój syn w większości nie ma problemów z tym związanych. Od kilku miesięcy uczę syna czytać metodą sylabową na podstawie książeczek Kocham Czytać. Obecnie zatrzymaliśmy się na sylabach z „W”. Osobno syn jest w stanie przeczytać bez pomyłki każdą sylabę, jednak jeśli chodzi o odczytywanie dwusylabowych wyrazów to zdarza mu się mylenie sylab. Mam wrażenie że syna najpierw zgaduje wyraz na podstawie pierwszej sylaby. Dopiero jak mówię że źle, to przeczyta dobrze. Z ogólnych informacji o synie:Urodzony o czasie, zaczął chodzić dopiero w wieku ok 15 miesięcy, opóźniony rozwój mowy, gdy skończył 2 latka mówił tylko „nie”. W wieku 2,5 rozpoczęliśmy terapie logopedyczną w poradni pedagogicznej (wizyty raz w miesiącu). Przed 5 urodzinami (mówił wszystko lecz niewyraźnie) rozpoczęliśmy terapię logopedyczną prywatnie (raz w tygodni, ćwiczenia w domu codziennie). Obecnie syn mówi wyraźnie, terapia dobiega końca. Na początku kiepska motoryka mała (chociaż kredki od początku trzyma idealnie), koordynacja wzrokowo-ruchowa. Ciężko nauczyć mu się jeździć na rowerze, do tej pory muszę go asekurować. Od około roku bardzo zmieniły się rysunki syna. Jakby z dnia na dzień syna zaczął nagle bardzo ładnie rysować, widać że ma wyobraźnie, na rysunkach przedstawia różne sytuacje, postacie wydarzenia. Syn jest bardzo śmiały, łatwo nawiązuje kontakty, chociaż jest bardzo bojaźliwy, wrażliwy i czuły. Kiepsko mu idzie opowiadanie o czymś, zacina się, zdania są nieskładne. Denerwuje się jak go o coś wypytuję, co było w przedszkolu itp. Nie ma nadwrażliwości na hałas. Test na inteligencję – 97 skala pełna, 93 skala słowna, 102 skala bezsłowna. Proszę o radę jak mogę pomóc synowi, za niecały rok idzie do szkoły, więc chciałabym wykorzystać ten czas na poprawę jego uwagi, żeby w szkole miał łatwiej. Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego (CAPD) jedną z przyczyn trudności w uczeniu przeznaczone jest dla psychologów, logopedów, terapeutów, pracowników Poradni 22 października 2012r. (poniedziałek)godziny: 10:00 - 15:00Miejsce: CWRO (Warszawa ul. Woronicza 15 lok. 100)Koszt: 150 złCzas trwania: 6 h szkolenia:1. Zapoznanie z symptomami i diagnostyką CAPD2. Przedstawienie form Czym jest centralne przetwarzanie bodźców dźwiękowych?- dekodowanie fonetyczne,- separacja i integracja obuuszna,- rozpoznawanie procesów czasowych,- rozdzielczość Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego ( CAPD) – Objawy Etiologia CAPD5. CAPD w zaburzeniach rozwojowych ( dysleksja, ADHD, autyzm, Zespół Aspergera – trudności związane z prawidłową diagnozą, podobieństwa i różnice)6. Standardy postępowania diagnostycznego CAPD w tym prezentacja stosowanych testów behawioralnych ośrodkowych procesów Postępowanie terapeutyczne:a) W szkole – wskazówki dla nauczycieli,b) W domu – wskazówki dla rodzicówc) Formy pomocy – na przykładzie specjalistycznych treningów przypadków trudności w nauce, tj. trudności w pisaniu i czytaniu, a także zaburzeń artykulacji i problemów językowych oraz często współistniejących z nimi zaburzeń emocjonalnych, ma swe źródło w trudnościach przetwarzania dźwięku na poziomie centralnym. Przyczyną tych zaburzeń jest brak pełnego wykorzystania słyszanego sygnału akustycznego przy prawidłowym jego odbiorze w strukturach obwodowych (Katz, 1994).Diagnozując trudności dziecka związane z rozwojem mowy, uczeniem się, często poprzestaje się jedynie na sprawdzeniu czułości słuchu dziecka. Tymczasem, gdy obserwujemy: kłopoty z koncentracją uwagi, skupieniem się na głosie nauczyciela, brzydkie pismo z błędami, trudności w czytaniu, polegające na niewłaściwym łączeniu głosek w wyrazy, trudności z dobrym słyszeniem w szumie, myleniem podobnie brzmiących głosek jak p/b, t/d i takim też ich zapisywaniem, brakiem umiejętności konstruowania płynnych wypowiedzi, konieczność kilkakrotnego powtarzania poleceń,wówczas powinniśmy rozważyć przeprowadzenie diagnozy w kierunku centralnych zaburzeń przetwarzania się, że co najmniej u połowy dzieci z rozpoznanymi trudnościami w uczeniu się, dysleksją, zespołem zaburzeń uwagi i zachowania występują zaburzenia przetwarzania słuchowego. W wielu przypadkach, to właśnie trudności słuchowe są przyczyną opóźnień w nauce, trudności w czytaniu i pisaniu, czy zaburzeń prowadzi Pani Renata Borowiecka, pedagog specjalny i korekcyjny, terapeuta integracji sensorycznej, terapeuta neurorozwoju INPP, terapeuta Johansena IAS. Prowadzi Centrum Edukacji, Diagnozy i Terapii w Warszawie. Pracuje z dziećmi z trudnościami w uczeniu się i zaburzeniami rozwojowymi. Nauczyciel akademicki WSSE. Współzałożycielka Centrum Terapii Johansena IAS Polska w Warszawie. Uczestnicy otrzymują zaświadczenia o ukończeniu szkolenia wydawane przez Centrum Wspomagania Rozwoju Osobowości oraz Warszawski Oddział Nr 1 Polskiego Towarzystwa Dysleksji. Centrum Wspomagania Rozwoju Osobowości ul. Woronicza 15 lokal 100, 02-625 Warszawatel. 22 847-95-42fax. 22 847-95-41 e-mail: cwro@ W dzisiejszym świecie obserwuje się niewątpliwie wzrost liczby dzieci, które mają problemy z percepcją słuchową przy prawidłowej czułości słuchu. Wpływa na to szybki rozwój społeczeństwa informacyjnego w ostatnich latach. Nadmierna stymulacja bodźcami wzrokowymi i słuchowymi (Internet, gry komputerowe, telewizja) powoduje, że zmienia się sposób rejestrowania, przyswajania i analizy informacji docierających do dziecka. Dzieci mają coraz większą trudność z filtrowaniem i selekcją bodźców, co w konsekwencji uwidacznia się w problemach w zakresie koncentracji uwagi. Przyczynia się do tego również ograniczenie czasu spędzanego na bezpośrednich rozmowach dzieci z rodziną i rówieśnikami. Rodzice, nauczyciele coraz częściej dzielą się wrażeniem, że przybywa dzieci, które nie reagują na słowa do nich kierowane, „ jakby nie słyszały, co się do nich mówi”. Rodzice, decydując się na badania słuchu, otrzymują diagnozę, że słuch fizjologiczny jest w normie (nie ma niedosłuchu), ale obserwują, że ich dziecko nadal funkcjonuje jak osoba lekko niedosłysząca. Zaburzenia przetwarzania słuchowego to termin stosowany w medycynie (audiologii), psychologii, logopedii i pedagogice dla określenia zespołu objawów wynikających z nieprawidłowego funkcjonowania wyższych funkcji słuchowych. Zatem APD nie stanowią odrębnej jednostki chorobowej, ale są zespołem objawów wynikających z zaburzeń w obrębie ośrodkowej części układu słuchowego i występują pomimo prawidłowej czułości słuchu. Przyczyny zaburzeń przetwarzania słuchowego Zaburzenia przetwarzania słuchowego wynikają z dysfunkcji w centralnej, nerwowej części układu słuchowego i objawiają się niewłaściwym przetwarzaniem bodźców słuchowych (a nie zaburzonym słyszeniem!). Mózg osoby z CAPD (Centralnymi Zaburzeniami Przetwarzania Słuchowego) nie potrafi właściwie rozpoznawać i interpretować dźwięków, w tym dźwięków mowy. Zatem wcześniej należy wykluczyć każdego rodzaju wady czy ubytki słuchu. U dzieci z APD zarówno słuch odbiorczy, jak i przewodzeniowy są prawidłowe. Przyczyny nie są do końca znane. Niemniej znane są czynniki ryzyka, które często pojawiały się u dzieci z CAPD. Należą do nich: w okresie prenatalnym: infekcje wirusowe, cytomegalia, toksoplazmoza, intoksykacja substancjami toksycznymi (alkohol, tytoń, środki odurzające, itp.);niedotlenienie podczas porodu (także urazy mechaniczne), wcześniactwo, wysoki poziom bilirubiny;w okresie postnatalnym: wady słuchu, których rehabilitacja nie przebiega prawidłowo; przewlekłe wysiękowe zapalenia ucha środkowego; przerost migdałka gardłowego; urazy głowy; nadmierna stymulacja bodźcami słuchowymi;dyspozycje genetyczne, w szczególności związane z opóźnionym lub zaburzonym dojrzewaniem ośrodkowego układu nerwowego. Diagnoza zaburzeń przetwarzania słuchowego Diagnoza zaburzeń przetwarzania słuchowego jest diagnozą wielospecjalistyczną, tj. medyczną (audiologiczną, laryngologiczną, pediatryczną) oraz logopedyczną, pedagogiczną i psychologiczną. Omawiany syndrom można rozpoznać tylko u osób, które cechuje prawidłowy rozwój intelektualny, prawidłowy słuch fizjologiczny (konieczny wynik badania audiometrii tonalnej) oraz nie występują u nich deficyty wyższych funkcji poznawczych i językowych. Istota zaburzeń przetwarzania słuchowego Na zaburzenia przetwarzania słuchowego składa się zespół wielu różnorodnych symptomów. Objawy CAPD można podzielić na związane z: nabywaniem kompetencji językowych:opóźniony rozwój mowy;trudności z lokalizacją dźwięku;problemy ze zrozumieniem dłuższych poleceń i pytań, w szczególności zniekształconych przez hałas czy złą akustykę;zaburzone elementy prozodii mowy, np. intonacja. Mowa może być przesadnie głośna, szybka lub wolna i cicha; występuje często brak płynności percepcją słuchową:skarżenie się na nadmierny hałas lub inne zakłócenia, co może skutkować nieadekwatną nadwrażliwością słuchową (wywołującą niepokój, frustrację, lęk);częste zmęczenie po przebywaniu w niekorzystnym akustycznie (dla dziecka) środowisku;zwracanie uwagi na nieistotne bodźce słuchowe;słaba pamięć słuchowa przejawiająca się trudnościami z prowadzeniem prawidłowej konwersacji, z uczeniem się „na pamięć”, zapamiętywaniem nowych informacji: ciągów wyrazowy i sekwencji dźwięków, np.: nazw dni tygodnia, miesięcy, pór roku, tabliczki mnożenia, wierszyków itd.;wolna reakcja na informacje słuchowe, dziecko potrzebuje dłuższego czasu na usłyszenie i przetworzenie informacji;dziecko słyszy, ale często nie rozumie wypowiedzi (słyszę, ale „powiedz mi, co to znaczy, nie rozumiem”);dziecko mając trudności w różnicowaniu dźwięków mowy o podobnym brzmieniu (d:t, g:k, z:s, ż:sz, w;f, dz:c) i błędnie je psychosomatyką i zachowaniem dziecka:skarżenie się na częste zmęczenie i bóle głowy;nadruchliwość lub agresywność lub też nadmierna wrażliwość połączona z płaczliwością;problemy z zapamiętaniem czynności do wykonania, słabą organizacją pracy,częsty lęk towarzyszący czynnościom, zwłaszcza wykonywanym publicznie (np. przy tablicy, odpowiedź ustna przed klasą);w szkole pozostaje na uboczu, szuka spokojniejszych miejsc;zaburzona umiejętność skupienia się i koncentracji na zadaniu, bądź wypowiedzi;niska samoocena.(ogólnie) z nauką:częste rozpraszanie się i nieuwaga (zaburzona koncentracja);tracenie wątku wypowiedzi, skupianie się częściej na głosie nauczyciela, niż na treści;większe trudności ze zrozumieniem ustnych przekazów, niż pisemnych;trudności w wykonywaniu kilkuetapowych poleceń (szczególnie podanych w jednym zdaniu), zwłaszcza kiedy ich wykonanie jest odroczone w czasie;problemy z muzyką i jej percepcją, odtwarzaniem dźwięków;trudności w nauce języków obcych;obniżona koordynacja, widoczna podczas zajęć sportowych, trudności w odtworzeniem rytmu, sekwencji ruchowych;trudności o charakterze dyslektycznym: czytaniem, pisaniem, ortografią. W efekcie wymienionych objawów dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego doświadczają wielu poważnych trudności w codziennym funkcjonowaniu, a w szczególności podczas nauki szkolnej. Mylą zbliżone dźwięki mowy, zniekształcają podobnie brzmiące wyrazy lub błędnie je wymawiają i zapisują. Trudności te przekładają się na trudności w czytaniu i pisaniu oraz często współwystępujące wady wymowy. Również rozumienie tekstu samodzielnie czytanego na głos bądź słuchanego stanowi dla nich problem. Dlatego też często nie rozumieją wydawanych ustnie dłuższych, złożonych poleceń i instrukcji. Dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego charakteryzują również deficyty w zakresie uwagi słuchowej. Nie potrafią właściwie selekcjonować dźwięków, które docierają do nich z otoczenia. Osoby z tego rodzaju problemami mają trudności w rozumieniu mowy w niekorzystnych warunkach akustycznych, szczególnie gdy równolegle mówi kilka osób, zaburzenia koncentracji, impulsywność. U wielu z tych dzieci rozpoznano wcześniej zaburzenia uwagi (ADD) lub zespół nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD), podczas gdy ich faktycznym problemem są zaburzenia uwagi słuchowej i słyszenia w hałasie. Dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego bywają nadwrażliwe na dźwięki, drażni je hałas. Aby zrozumieć, co się dzieje w niekorzystnym akustycznie otoczeniu, muszą szczególnie skupić uwagę, czyli ponosić znaczny wysiłek. Może to powodować u nich niepokój, rozdrażnienie, zmęczenie, bóle głowy. Z drugiej strony zdarza się także, że dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego cechuje zbyt niska wrażliwość na sygnały dźwiękowe. Obserwujemy wtedy, że próbują sobie radzić poprzez samodzielne wydawanie głośnych dźwięków (podniesiony ton głosu, krzyk, pisk), powodowanie hałasu (pukanie, stukanie przedmiotami) czy wsłuchiwanie się w dźwięki wydawane przez urządzenia znajdujące się w pobliżu (wentylator, odkurzacz, dźwięki z placu budowy za oknem). Dzieci dotknięte omawianym syndromem doświadczają także wielu trudności w relacjach społecznych i komunikacji. Niewłaściwie odczytują intonację usłyszanych komunikatów werbalnych, ale też trudno im odpowiednio modulować głos podczas wypowiedzi. W efekcie ich mowa jest monotonna i zbyt cicha albo za głośna i nadmiernie dynamiczna. Może to powodować nieporozumienia pomiędzy dziećmi i innymi osobami z ich otoczenia oraz ujemnie wpływać na ich odbiór w społeczności. Wskutek opisanych problemów dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego nie czują się bezpiecznie i komfortowo w swoim otoczeniu. Pomimo wysiłku i podejmowanych prób, nie zawsze właściwie rozumieją kontekst sytuacji, w której się znajdują. Kontakty społeczne ich męczą. Mają problemy komunikacyjne oraz trudności w nauce szkolnej. Wszystko to jest dla nich źródłem permanentnego stresu i może powodować obniżenie samooceny, wycofanie oraz nieśmiałość. Nauczyciele sygnalizują brak aktywności podczas zajęć, spowolnione tempo pracy, tendencję do dekoncentracji, „zawieszania się”, wycofywania się z wykonywania zadań. Dzieci spędzając wiele godzin w przedszkolu, przychodzą do domu i nie potrafią przypomnieć sobie, co robiły na zajęciach. Jak pomóc dziecku z zaburzeniami przetwarzania słuchowego? Jeżeli diagnoza potwierdzi występowanie u dziecka APD – koniecznym jest objęcie go szeroko pojętym wsparciem terapeutycznym, opartym na trzech filarach: poprawa środowiska akustycznego w środowisku dziecka;aktywny trening słuchowy przeprowadzany pod opieką specjalisty, którego celem jest poprawa sprawności wyższych funkcji słuchowych w oparciu o plastyczność układu nerwowego. Obecnie jest kilka form terapii (Metoda Tomatisa, Indywidualna Stymulacja Słuchu (IAS) Johansena, Aktywny Trening Słuchowy Neuroflow);terapia pedagogiczna, logopedyczna i psychologiczna, która może pośrednio poprawić sprawność uczenia i komunikowania się dzieci z APD. Podstawową metodą terapeutyczną w przypadku omawianych zaburzeń jest tzw. indywidualny trening słuchowy. Zaburzenia przetwarzania słuchowego nie mijają wraz z wiekiem, ale towarzyszą dotkniętej nimi osobie przez całe życie. Dlatego ważne jest, by poddać je właściwym oddziaływaniom korekcyjnym. Trening słuchowy obejmuje między innymi ćwiczenia: lokalizacji źródła dźwięków;rozpoznawania dźwięków;różnicowania głośności, długości i wysokości dźwięków;zapamiętywania kolejności usłyszanych dźwięków;rozumienia mowy w obecności werbalnych i niewerbalnych bodźców zakłócających;powtarzania sekwencji słów, zdań w odpowiedniej kolejności;analizy i syntezy słuchowej;uwagi słuchowej;rozumienia odsłuchiwanego i samodzielnie głośno odczytywanego tekstu;pisania ze słuchu;naśladowania melodii;różnicowania rytmów;naśladowania rytmu. Funkcjonowanie dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego w przedszkolu Dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego doświadczają wielu rozmaitych trudności podczas pobytu w przedszkolu. Muszą tu bowiem funkcjonować, komunikować się i uczyć w warunkach zwiększonego hałasu, w obecności wielu bodźców akustycznych, co jest dla nich szczególnie niekorzystne. Dlatego ważne jest, aby zapewnić im możliwie największy komfort w tym zakresie. Ze względu na duże obciążenie emocjonalne i permanentny stres, jakich doświadczają dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego, konieczne jest także podejmowanie działań stymulujących ich motywację do nauki, podnoszących samoocenę, wzmacniających pozycję w grupie rówieśniczej. W tym celu, w codziennej pracy z dzieckiem cierpiącym na omawiany syndrom należy bazować na wzmocnieniach pozytywnych i umożliwiać mu odnoszenie sukcesów adekwatnie do wkładanego wysiłku. Nie powinno się gorzej oceniać ani zawstydzać takiego dziecka z powodu wolniejszego tempa pracy czy błędów popełnianych w trakcie nauki opartej na kanale słuchowym. Co może zrobić rodzic dziecka z zaburzeniami przetwarzania słuchowego, by pomóc mu w codziennym życiu? w miarę możliwości należy zredukować wszelkie niepotrzebne szumy i hałasy w domu. Dziecko powinno patrzeć na Ciebie, gdy mówisz;zwracać się do dziecka za pomocą prostych zdań, mów nieco spokojniej, w wolniejszym tempie. Za każdym razem upewniać się, czy dziecko właściwie zrozumiało polecenie;zapewnić dziecku spokojne miejsce, w którym w ciszy może odrabiać lekcje i uczyć się. Najważniejsze jednak, żeby budować w dziecku poczucie własnej wartości;trafna diagnoza i adekwatne, wczesne wprowadzenie terapii pozwolą uniknąć wielu problemów szkolnych i wychowawczych, zaoszczędzą dzieciom przykrych doświadczeń oraz umożliwią im pełny rozwój intelektualny i emocjonalny. Należy pamiętać, że w terapii dziecka cierpiącego na zaburzenia przetwarzania słuchowego mogą uczestniczyć logopeda, neurologopeda, psycholog, pedagog, terapeuta pedagogiczny. Należy ją rozpocząć jak najszybciej, prowadzić systematycznie, w bezpiecznej, przyjaznej dla dziecka atmosferze. Ważne jest także zaangażowanie w proces rehabilitacji domu rodzinnego i szkoły dziecka, aby zalecone przez specjalistów ćwiczenia były wykonywane także w tych miejscach. Marta Głód Artykuł powstał w oparciu o następujące materiały: Senderski A.: „Rozpoznawanie i postępowanie w zaburzeniach przetwarzania słuchowego u dzieci” Senderski A.: „Diagnoza i terapia Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego APD według metody Neuroflow Aktywny trening słuchowy”. Materiały szkoleniowe. Borowiecka R. (2015): „Dziecko w równowadze. Koordynacja i słuch. Program ćwiczeń integracji międzypółkulowej dla dzieci z Zaburzeniami Przetwarzania Słuchowego (APD)”. Skoczylas A. (2019). „Lingwistyczne aspekty zaburzeń przetwarzania słuchowego u dzieci i ich rehabilitacja z perspektywy logopedy.” Nowa Audiofonologia, 7(4), 51-57. Rostkowska, J. (2019). Aktywny Trening Słuchowy – element terapii pacjentów z zaburzeniami przetwarzania słuchowego (APD). Nowa Audiofonologia, 3(4), 39-43. Bieńkowska I, Polok K.: „Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego a nabywanie kompetencji językowych w zakresie języka obcego”. Dostępny w Internecie:

centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego forum